"Met hagel schieten of met scherp?"

Ruuds bedrijf Venderion helpt softwareontwikkelaars bij het vinden van subsidies op het gebied van techniek en innovatie. Denk hierbij aan appontwikkelaars, maar ook ontwikkelaars voor kassasoftware en machines. Het bedrijf begon in 2008 met 6 partners en is gegroeid tot een sterke onderneming met zo’n 30 medewerkers. Overigens blijft het product onzeker, want de subsidieregels veranderen geregeld. Daarom willen Ruud en zijn partners diversifiëren. De ruimte en financiële capaciteit is er, maar hoe pakken ze dat aan? ‘We testen sinds vorig jaar al twee nieuwe producten in dezelfde sector: een salesdienstverlening en een dienst om Europese ontwikkelaars naar Nederland te halen. Moeten we die eerst uitgebreider testen of moeten we meerdere ballonnetjes testen?’ Hagel of een gericht shot?

Ondernemers uit verschillende branches delen hun ervaring

Het is toch gewoon een ander métier

‘Ik heb twee keer voor de keuze om te diversifiëren gestaan. De eerste keer was bij Entel, een bedrijf dat software maakte voor de telecombranche. Dit bedrijf had grote klanten met klinkende namen die van ons telkens unieke producten verwachtten. Hierdoor besteedden onze technici hun volledige capaciteit voor een paar volle maanden aan één klant. Dat moest anders vonden we. We besloten één heel goed product te maken en dat vervolgens licht aangepast te verkopen aan allerlei kleine klanten voor lagere prijzen, maar wel voor een hogere omzet. Dit zorgde uiteindelijk voor de groei van het bedrijf. Dit idee hadden we niet 100.000 keer getest en we wisten ook niet zeker of de markt hierop zat te wachten. Tevens hadden we ook nog eens een ander verkoopapparaat. De beslissing om dit te doen heb ik op buikgevoel genomen en dat is vaak het beste is mijn ervaring. Met restaurant Fifteen, mijn latere bedrijf besloten we wegens een dalende omzet op een kwaad moment om ook catering voor feesten en partijen te doen. We hadden wat overcapaciteit, dus waarom ook niet? Dit was uiteindelijk een slecht idee: de omzet groeide maar onze marges bleken te slinken. Het blijkt toch gewoon een ander métier te zijn en in zo’n nieuwe markt maak je al snel alle fouten die de beginner maakt. Ik heb ten slotte naar een partij gezocht die dit wel kon, die ze infrastructuur en ervaring had om buiten een restaurant te koken. Wel met onze recepten en volgens onze waarden. Uiteindelijk kwam het goed.’

Sarriel Taus, sociaal ondernemer, oprichter van Social Impact Real Estate

Terug naar de tekentafel!

Alle klanten van Axoft, een IT- en telecomoplosingen bedrijf, zaten in de olie- en gaswereld. Dit bleek rampzalig te zijn toen de olieprijs naar 9 dollar steeg, ineens stopten de NAMs en de Bps met alles. We moesten iets anders doen en deden dit in eerste instantie door hostingbedrijven te kopen. Deze keuze was simpel: we hadden geld en er was wat te koop. Ook de gedachte achter deze move was tamelijk kort en door de bocht, de bedrijven hadden veel klanten die wij vervolgens van alles dachten te kunnen verkopen. Er niet bij stilstaand of hun klanten wel zaken met ons wilden doen, of ze wel bij ons pasten. We hadden ook teveel uit te leggen aan onze medewerkers en eigenlijk aan iedereen. Dit dwong ons om terug te gaan naar de tekentafel: wat is onze missie en visie? Waarom zijn we dit begonnen? Welke producten passen daarbij? Vervolgens zijn we over gegaan op IT- en telecomdiensten aan een veel bredere klantenkring. Dat klopte wel en daarom groeit deze tak ook.

Xander Heijman, CEO en founder van INVINT

Focus hocus pocus

Met Landgoed Rijckholt doen we verschillende dingen die op het eerste oog niets met elkaar te maken hebben: verzorgd wonen voor ouderen, een kinderopvang, een restaurant, een bed & breakfast en trainingen. Dit is op een organische manier zo gegroeid. Neem het restaurant: dat hebben we pas op volle kracht doorgezet toen het momentum er was, toen het wonen voor ouderen dat vroeg. Het bestond al naast elkaar, maar niet op hetzelfde niveau. Dan moet je op een goed moment opschalen, wanneer je de tijd hebt om hier voldoende aandacht aan te geven. Dat blijft het principe: focus hocus pocus. Eerst het ene goed doen, dan pas het tweede, dat is belangrijk. Dit geldt ook voor de kinderopvang. Daarvoor had ik eigenlijk al het gediplomeerde personeel rondlopen, en er was capaciteitsruimte. Je kunt dan je mensen de helft van de tijd aan het nieuwe product laten werken tot het zo groot is dat je fulltime nieuwkomers kunt aantrekken. Wat is het risico als het niet werkt? Dat is iets wat ik me altijd afvraag. Kan ik de stekker eruit trekken? 20.000 euro en wat tijd? Dat is te dragen.

Kim Lustermans-Bakker, Landgoed Rijckholt

Uitgelezen? Delen maar!

Groeifactor-app

Ondernemers-inspiratie voor onderweg: luister gesprekken, kijk video’s, lees artikelen.